Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

                   Ενα σκληρό 'δέσιμο' με το θάνατο





ΠροσωπικότηταΑν κάποιος έχει κι άλλο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως κατάθλιψη, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ή διαταραχή μετατραυματικού στρες, έχει περισσότερες πιθανότητες να εξαρτηθεί από ουσίες.
Παιδιά που εμφανίζουν επιθετικότητα, έλλειψη αυτοελέγχου και δύσκολη ιδιοσυγκρασία μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εξάρτησης.
Κοινωνικό περιβάλλον. Ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους, η πίεση από τους συνομήλικους αποτελεί σημαντικό παράγοντα ως προς τη χρήση ουσιών. Έλλειψη επαφής με τους γονείς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εξάρτησης όπως και η έλλειψη επίβλεψης από τους γονείς.
Άγχος, κατάθλιψη και μοναξιά. Η χρήση ουσιών μπορεί να αποτελέσει τρόπο για να ανταποκριθεί κανείς σε αυτά τα συναισθήματα.
Είδος ναρκωτικού. Ορισμένα ναρκωτικά όπως η ηρωίνη και η κοκαΐνη οδηγούν πιο γρήγορα σε εξάρτηση σε σχέση με άλλα.
Γενετικοί παράγοντες. Η εξάρτηση από ουσίες είναι πιο κοινή σε ορισμένες οικογένειες και πιθανόν αφορά τη συμμετοχή πολλών γονιδίων. Αν έχετε μέλη στην οικογένεια με προβλήματα αλκοόλ ή χρήσης ουσιών βρίσκεστε σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης εξάρτησης

                         Μάθε να λες 'όχι' στις ουσίες



Ο χρήστης ναρκωτικών μπορεί πιαστεί στην απόχη συναισθηματικά σωματικά και ψυχολογικά. Αν έχει εξάρτηση από ουσίες, είτε παράνομες είτε νόμιμες, τις αποζητά έντονα, γι αυτό θέλει να χρησιμοποιεί επανειλημμένως την ουσία. Όταν σταματά τη λήψη της μπορεί να εμφανίσει δυσάρεστη σωματική αντίδραση.
Αν και δεν γίνονται εξαρτημένοι όλοι όσοι χρησιμοποιούν ναρκωτικά, πολλοί άνθρωποι γίνονται. Η εξάρτηση αφορά το να ψάχνει εθιστικά κάποιος να χρησιμοποιήσει μια ουσία ανεξάρτητα από το δυνητικά αρνητικό αποτέλεσμα στην κοινωνική του ζωή, και τις σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες που έχει.
Ορισμένα φάρμακα όπως τα ναρκωτικά και η κοκαΐνη είναι περισσότερο πιθανό να προκαλέσουν σωματική εξάρτηση σε σχέση με άλλα φάρμακα.
Το να σπάσει κανείς την εξάρτηση από τα ναρκωτικά είναι δύσκολο αλλά όχι αδύνατο. Υποστήριξη από γιατρό, οικογένεια φίλους και άλλους που έχουν εξάρτηση όπως και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει να νικήσει κάποιος την εξάρτηση.

ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΝΟΙΑ

Photo credit: Alamy
Photo credit: Alamy
Κανονικά, όταν ένα άτομο θυμάται κάτι, η διάνοια είναι πολύ γρήγορη και του φέρνει πολύ γρήγορα την πληροφορία. Τα ναρκωτικά, όµως, θολώνουν τη µνήµη, δηµιουργώντας κενά σηµεία. Όταν ένα άτοµο προσπαθεί να πάρει πληροφορίες µέσα από ένα σύννεφο, δεν µπορεί. Τα ναρκωτικά κάνουν ένα άτοµο να νιώθει αργό και χαζό και του προκαλούν αποτυχίες στη ζωή. Όσες περισσότερες αποτυχίες έχει τόσο πιο δύσκολη γίνεται η ζωή και τόσο περισσότερο θέλει ναρκωτικά για να τον βοηθήσουν να επιλύσει το πρόβλημα.

ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ

Ένα ψέµα που λέγεται σχετικά µε τα ναρκωτικά είναι ότι θα βοηθήσουν ένα άτοµο να γίνει πιο δηµιουργικό. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Κάποιος που είναι θλιμμένος μπορεί να κάνει χρήση ναρκωτικών για να νιώσει χαρούμενος, αλλά αυτό δεν έχει αποτέλεσμα. Τα ναρκωτικά μπορεί να τον ανεβάσουν σε μια κατάσταση ψεύτικης ευθυμίας, αλλά όταν η επήρεια του ναρκωτικού περάσει καταποντίζεται συναισθηματικά ακόμα χαμηλότερα από πριν. Και κάθε φορά βυθίζεται όλο και περισσότερο συναισθηματικά. Τελικά, τα ναρκωτικά θα καταστρέψουν εντελώς κάθε ίχνος δημιουργικότητας του ατόμου.
«Όλο το διάστημα που έπαιρνα ναρκωτικά πίστευα ότι είχα τον έλεγχο της ζωής μου και ότι ήταν υπέροχη. Αλλά είχα καταστρέψει οτιδήποτε είχα χτίσει και για το οποίο είχα αγωνιστεί στη ζωή μου. Έκοψα τους δεσμούς με όλους τους φίλους που δεν έπαιρναν ναρκωτικά και την οικογένειά μου, έτσι δεν είχα κανένα φίλο πέρα από αυτούς με τους οποίους έκανα χρήση. Η κάθε μέρα περιστρεφόταν γύρω από ένα πράγμα: το σχέδιό μου για να βρω τα χρήματα που χρειαζόμουν για τα ναρκωτικά. Μπορούσα να κάνω τα πάντα για να αποκτήσω την αμφεταμίνη μου – ήταν το μόνο πράγμα στη ζωή μου». – Πατ
«Ένιωθα ότι ήμουν πιο εύθυμη όταν ήμουν μεθυσμένη. Λίγο μετά [που άρχισα το ποτά] μπήκα στη μαριχουάνα... Αργότερα, ήμουν στο σπίτι ενός φίλου καπνίζοντας μαριχουάνα, όταν κάποιος έβγαλε ένα σακουλάκι με κοκαΐνη. Οι ρουφηξιές κοκαΐνης γρήγορα έγιναν μια καθημερινή συνήθεια. Έκλεβα χρήματα από την επιχείρηση των γονιών μου και από τους παππούδες μου σε καθημερινή βάση για να μπορώ να έχω το αλκοόλ μου, την κοκαΐνη, τη μαριχουάνα και το LSD μου. Τότε ξεκίνησα το Οξικοντίν και άρχισα να το χρησιμοποιώ σε τακτική βάση. Μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποίησα, έχοντας φτάσει σε σημείο να σνιφάρω Οξικοντίν σε καθημερινή βάση, ότι ήμουν εθισμένη. Χρειαζόμουν κάτι ισχυρότερο – και μπήκα στην ηρωίνη. Δεν ήθελα να σταματήσει με τίποτα το "φτιάξιμο". Ο εθισμός με είχε κερδίσει. Και κάθε φορά που προσπαθούσα να σταματήσω, η σωματική επιθυμία με έσπρωχνε σε μεγαλύτερες δόσεις». – Ίντιθ

ΠΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ;

Τα ναρκωτικά είναι, στην ουσία, δηλητήρια. Η ποσότητα που λαμβάνεται καθορίζει και το αποτέλεσμα που θα έχουν.
Μια μικρή ποσότητα δρα ως διεγερτικό (αυξάνει τη δραστηριότητα). Μια μεγαλύτερη ποσότητα δρα ως ηρεμιστικό (μειώνει τη δραστηριότητα). Μια ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα ενεργεί ως δηλητήριο και μπορεί να σκοτώσει.
Αυτό ισχύει για όλα τα ναρκωτικά. Αυτό που διαφέρει είναι μόνο η ποσότητα που χρειάζεται για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα.
Αλλά πολλά ναρκωτικά είναι επικίνδυνα για έναν ακόμα λόγο: επηρεάζουν άμεσα το νου. Αλλοιώνουν την αντίληψη του χρήστη για το τι συμβαίνει γύρω του. Ως αποτέλεσμα, το άτομο ενεργεί παράξενα, παράλογα, λανθασμένα, ακόμα και καταστροφικά.
Τα ναρκωτικά μπλοκάρουν τις αισθήσεις, τόσο τις ανεπιθύμητες όσο και τις επιθυμητές. Έτσι, ενώ προσφέρουν βραχυπρόθεσμη βοήθεια στην ανακούφιση του πόνου, ταυτόχρονα εξαλείφουν τις ικανότητες, την εγρήγορση και θολώνουν τη σκέψη.
Τα φάρμακα είναι ουσίες που σκοπό έχουν να επιταχύνουν ή να επιβραδύνουν ή να αλλάξουν κάτι στον τρόπο λειτουργίας του σώματος, να το κάνουν να λειτουργεί καλύτερα. Μερικές φορές είναι απαραίτητα. Αλλά δεν παύουν να είναι ναρκωτικά: δρουν ως διεγερτικά ή ηρεμιστικά και σε μεγάλη ποσότητα μπορούν να σε σκοτώσουν. Αν, λοιπόν, δεν χρησιμοποιείς τα φάρμακα όπως πρέπει, μπορεί να γίνουν τόσο επικίνδυνα όσο και τα παράνομα ναρκωτικά.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ;

Οι άνθρωποι παίρνουν ναρκωτικά γιατί θέλουν να αλλάξουν κάτι σχετικά με τη ζωή τους.
Να μερικοί από τους λόγους, όπως μας ανέφεραν οι νέοι, για τους οποίους πήραν ναρκωτικά:
  • Για να μοιάσουν με τους υπόλοιπους
  • Για να ξεφύγουν ή να χαλαρώσουν
  • Επειδή βαριόντουσαν
  • Επειδή τους έκανε να μοιάζουν πιο ώριμοι
  • Για να κάνουν την επανάστασή τους
  • Για να πειραματιστούν
Νομίζουν ότι τα ναρκωτικά είναι η λύση. Αλλά τελικά, τα ναρκωτικά γίνονται το πρόβλημα.
Όσο δύσκολο κι αν είναι να αντιμετωπίσει κανείς τα προβλήματά του, οι επιπτώσεις της χρήσης ναρκωτικών είναι πάντοτε χειρότερες από το πρόβλημα που προσπάθησε να λύσει με τη χρήση. Η πραγματική απάντηση είναι να μάθει κάποιος την αλήθεια και όχι να πάρει ναρκωτικά.

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

ΤΑ  ΕΙΔΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ 
Ελαφρά ναρκωτικά (ψυχεδελικά).
      Μαριχουάνα- Χασίς Παράγωγα της ινδικής κάνναβης. Καπνίζεται το άνθος (μαριχουάνα) ή η ρητίνη (χασίς) που παρασκευάζεται σε πλακίδια ή κυλίνδρους χρώματος σκούρου καφέ. Το χασίς έχει περιεκτικότητα σε καθαρό ναρκωτικό 40%, ενώ η μαριχουάνα δεν ξεπερνάει το 12%. Δίνουν ένα συναίσθημα ευεξίας, ηρεμίας και εσωτερικής ικανοποίησης. Οι έννοιες του χώρου και του χρόνου αλλοιώνονται. Αποτελούν κοινωνικό κίνδυνο γιατί ανοίγουν το δρόμο στη δοκιμή των σκληρών ναρκωτικών όπως η ηρωίνη και η μορφίνη. Είναι πολύ διαδεδομένα ειδικά στις ανατολικές χώρες.
Σκληρά ναρκωτικά (οπιώδη, αμφεταμίνες).
   Όπιο, Ηρωίνη, Μορφίνη:  Ναρκωτικά που προκαλούν γρήγορη εξάρτηση και εθισμό. Οι χρήστες τους  γίνονται σκλάβοι των ναρκωτικών αυτών, μέσα σε λίγες μέρες και κάνουν τα πάντα για να τα προμηθευτούν από τους εμπόρους ναρκωτικών. Η ευεξία και η υποτιθέμενη ευτυχία που προσφέρουν πληρώνονται με τρόπο φοβερό: με γρήγορη ψυχοσωματική καταστροφή και με απώλεια κάθε ηθικής αξίας.
    Κοκαΐνη: Η κοκαΐνη παράγεται από τα φύλλα του φυτού κόκα. Είναι διεγερτικό  και δημιουργεί μεγάλη ευφορία, ακόμη και παραισθήσεις. Στις επιδράσεις περιλαμβάνονται διαστολή των ματιών, τρεμούλα και αϋπνία. Η συχνή εισπνοή από τη μύτη μπορεί να τη βλάψει.    
    LSD:  (Λυσεργικό οξύ). Το πιο γνωστό παραισθησιογόνο. Το ναρκωτικό που διαστέλλει τη συνείδηση. Ενας μεγάλος κίνδυνος για τους νέους, που δεν είναι έτοιμοι να εντιμετωπίσουν τις επιδράσεις του. Η λήψη του προκαλεί τροποποίηση στην αντίληψη της πραγματικότητας. 
    Αμφεταμίνες: Από τις πιο επικίνδυνες κατηγορίες χημικών ουσιών που κυκλοφορούν. Διεγείρουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, δημιουργούν περιορισμό της πνευματικής και μυϊκής κόπωσης και βελτίωση της διάθεσης του ανθρώπου και διάθεση για εργασία. Ακόμη προκαλούν αύξηση των μυϊκών δυνάμεων. Χρησιμοποιούνται ευρύτατα από άτομα που θέλουν να μην κοιμηθούν τη νύχτα για να εργαστούν, από αθλητές για να αυξήσουν τις δυνάμεις και τις επιδόσεις τους (ντοπάρισμα), από γυναίκες για να μειώσουν την όρεξη του φαγητού και να μην παχαίνουν, από κακοποιούς για να έχουν θάρρος και ψυχραιμία κατά τη διάπραξη εγκλημάτων .
     Βαρβιτουρικά: Επιδρούν ως καταπραϋντικά και υπνωτικά. Χρησιμοποιούνται για την καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Γίνονται εύκολα συνήθεια και απαιτούν όλο και μεγαλύτερες δόσεις. Έτσι μετατρέπονται σε ναρκωτικά και γίνονται επικίνδυνα. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος όταν η λήψη τους συνδυάζεται με οινοπνευματώδη ποτά ή άλλα ναρκωτικά. Χορηγούνται κατόπιν οδηγίας γιατρού και κυκλοφορούν σε ταμπλέτες, κάψουλες και ενέσεις. Από τη χρήση τους έχουν προκληθεί πολλοί θάνατοι.

ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΣΗ

  Ο  γιατρός σας  ή ορισμένοι σύλλογοι  γονέων
               τοξικομανών μπορούν να σας συστήσουν  κέντρα 
               επανένταξης.
                  Με  τον περιορισμό της δοσολογίας για αρκετές εβδομάδες,
                υπό ιατρική παρακολούθηση, μπορείτε να μειώσετε τα
                συμπτώματα στέρησης.
                   Ο  εθισμός στην ηρωίνη θεραπεύεται μερικές φορές 
                με απότομη διακοπή της λήψης, και με τη χρήση
                μεθαδόνης για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα στέρησης.   

       Πολύ δύσκολα επιτυγχάνεται η απεξάρτηση από αυτές τις ουσίες και γι' αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η παροχή ειδικής θεραπευτικής αγωγής μέσα από τη συνεργασία του εξαρτημένου ατόμου, της οικογενείας του και των σχετικών αρμόδιων κρατικών ή μη φορέων. Συγκεκριμένα στη χώρα μας, προγράμματα αποτοξίνωσης άρχισαν να εφαρμόζονται πριν χρόνια με τη λειτουργία της Θεραπευτικής Κοινότητας "Ιθάκη". Μετά από τετράχρονη πειραματική λειτουργία στα πλαίσια του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ιδρύεται με το Νόμο 1729/87 το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων, Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, στο οποίο εντάσσονται οι μονάδες που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα της "Ιθάκης" (Συμβουλευτικοί Σταθμοί / Κέντρα Ενημέρωσης Αθήνας και Θεσσαλονίκης, Κέντρο Σωματικής Αποτοξίνωσης και η Θεραπευτική Κοινότητα "Ιθάκη").

Η μάστιγα  του αιώνα

       Τα  ναρκωτικά είναι τοξικές ουσίες φυτικές ή χημικές που προκαλούν στον  οργανισμό  διάφορες καταστάσεις: νάρκη, τάση για ύπνο, διέγερση, ένα αίσθημα ευφορίας, αλλά φέρνουν και εξασθένιση στις φυσιολογικές λειτουργίες του νευρικού συστήματος και προκαλούν στους χρήστες εθισμό, μια εξάρτηση και στο τέλος όταν τα στερηθεί ο οργανισμός μας επιφέρουν το στερητικό σύνδρομο. Διαιρούνται σε ήπια, μαλακά (παράγωγα της ινδικής κάνναβης) και σκληρά (παράγωγα του οπίου) και είναι μεγάλη απειλή για τη νεολαία.
        Τα ναρκωτικά είναι το καταφύγιο των αδυνάτων και των νικημένων.    

ΠΑΙΔΙΑ  ΚΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Προειδοποιητικά  σημάδια ότι ένα παιδί κάνει χρήσηναρκωτικών:
·        Περίοδοι υπνηλίας και λήθαργου, εναλλασσόμενες με υπερδραστηριότητα και ευφορία.
·        Αλλαγή  στην όρεξη.
·        Σημαντικές μεταπτώσεις στη διάθεση και αλλαγές στην προσωπικότητα.
·        Ασυνήθιστα  μικρές  ή  μεγάλες  κόρες  ματιών  και βαριά βλέφαρα.
·        Σύγχυση, τραύλισμα και παράλογη συμπεριφορά.
·        Ρίγη.
·        Έλκη γύρω  από την μύτη  και επίμονο φτάρνισμα.

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013

ΧΡΗΣΗ ΟΥΣΙΩΝ

Ναρκωτικά - Αλκοόλ - Κάπνισμα

Σε μια περίοδο σημαντικών αλλαγών και μεγάλης ψυχικής έντασης, όπως είναι η εφηβεία, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και το τσιγάρο, παρουσιάζονται ως ουσίες που υποτίθεται ότι λύνουν όλα τα προβλήματα. Βαθμιαία, ο έφηβος μπορεί να οδηγηθεί από τη χρήση στην κατάχρηση και από την κατάχρηση στον εθισμό. 

Περιστασιακή χρήση - κατάχρηση - εθισμός

Ο όρος «κατάχρηση» περιλαμβάνει την υπέρμετρη χρήση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στον εθισμό ή την εξάρτηση από μια ουσία.
«Περιστασιακή χρήση» δε σημαίνει αυτόματα και εθισμός. Ο εθισμός είναι ένα είδος  υποχρεωτικής συμπεριφοράς, με ταυτόχρονη αδυναμία του ατόμου να ελέγξει την συμπεριφορά αυτή.

Είδη ουσιών που προκαλούν εξάρτηση

Όταν μιλάμε για ουσίες που η χρήση τους μπορεί να οδηγήσει σε εθισμό, εννοούμε τις ακόλουθες:
  • Κανναβινοειδή (μαριχουάνα, χασίς)
  • Οπιοειδή (μορφίνη, ηρωίνη)
  • Διεγερτικές ουσίες (αμφεταμίνη, κοκαΐνη)
  • Ψευδαισθησιογόνες ουσίες (LSD, έκσταση)
  • Πτητικές ουσίες (κόλλα, διαλυτές χρωμάτων, αεροζόλ)
  • Αλκοόλ
  • Τσιγάρο

Είδη εξάρτησης


Α)Σωματική(εξάρτηση)                αφαιρεί χρόνο ζωής
 Β)Ψυχολογική(εξάρτηση)

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ:



#1 
Μια αμερικανίδα γυναίκα με το 4χρονο γιο της επισκέφτηκαν μια συνοριακή πόλη του Μεξικού. Καθώς περπατούσαν για να επιστρέψουν στα σύνορα, ένας άγνωστος με αυτοκίνητο αρπάζει το παιδί της. Αμέσως δήλωσε την απαγωγή στις αρχές και άρχισε η έρευνα. Η γυναίκα μαζί με την αστυνομία άρχισαν να ελέγχουν όλα τα αυτοκίνητα για να βρούνε το γιο της. Η μητέρα πρόσεξε το γιο της σε ένα φορτηγό δυο γραμμές πιο πίσω. Το παιδί ήταν ξαπλωμένο με το κεφάλι στα πόδια ενός άντρα, φαίνονταν να κοιμόταν. Καθώς πλησίαζε η αστυνομία το φορτηγό βγήκε απο τη γραμμή και τράπηκε σε φυγή. Για να μην τους ακολουθήσουν έριξαν έξω απο το παράθυρο το μικρό παιδί. Όταν το πλησίασαν η μητέρα του με τους αστυνομικούς είδαν το αποτρόπαιο έγκλημα. Το παιδί της είχε ξεκοιλιαστεί και μέσα του τοποθετήθηκαν ναρκωτικά. Οι απαγωγείς ήταν έμποροι ναρκωτικών και θα χρησιμοποιούσαν το παιδί για να τα περάσουν απο τα σύνορα. 
(Η ίδια ιστορία έχει επαναληφθεί πολλές φορές κυρίως σε ζευγάρια με τα βρέφη τους) 

#2 
Μια αεροσυνοδός καθώς περνούσε απο το επιβατικό θάλαμο μήπως κάποιος ήθελε κάτι, πρόσεξε ένα μωρό. Βρισκόταν ανάμεσα από ένα ζευγάρι που κοιμόταν. Το βρέφος έμοιαζε αρκετά χλωμό και δεν έδειχνε να ανπνέει. Ανησύχησε και το πήρε από εκεί για να μην ενοχλήσει τους γονείς και το πήγε στο ιατρείο. Τρομοκρατημένη διαπίστωσε οτι το παιδί είχε ανοιχτεί και μέσα τοποθέτησαν ναρκωτικά. Το αεροπλάνο είχε απογειωθεί από Άμστερνταμ.     

3#Ευχαριστώ 

Ενάμιση χρόνο πριν, ζητιάνευα στο δρόμο για τίποτα ψιλά, για να καταφέρω να πάρω τη δόση μου. Πέρασε μια παρέα αγοριών από μπροστά μου κι ένας από αυτούς κοντοστάθηκε και με κοίταξε. Με πλησίασε, έβγαλε ένα πεντάευρο από την τσέπη και το κράτησε μπροστά στη μύτη μου. Μου είπε: "Αν είναι να το κάνεις ναρκωτικά, φρόντισε να αγοράσεις μια καινούργια καθαρή βελόνα. Τουλάχιστον. Σε παρακαλώ." Εκείνη τη στιγμή δεν έδωσα σημασία. Κοιτούσα μαγεμένος το πεντάευρο στο χέρι του κι ανυπομονούσα να μου το δώσει ο μαλάκας, να πάω να σουτάρω επιτέλους που κόντευα να σαλτάρω από τη στέρηση. Όταν όμως σούταρα, με μια βρώμια, τρισάθλια βελόνα που είχανε πάρει άλλοι εκατό πριν από μένα, χάθηκα στο τριπ, και δεν ήταν σαν τις άλλες φορές. Εκείνο το βράδυ, τον έβλεπα ξανά και ξανά μπροστά μου, τεράστιο, να μου γνέφει με το πεντάευρο στο πρόσωπο και να φωνάζει "τουλάχιστον. μια καθαρή βελόνα. τουλάχιστον". Ξύπνησα πιο φοβισμένος από κάθε άλλη φορά και σκέφτηκα πως κι αυτόν τον άγνωστο ακόμα, τον απογοήτευσα. Και τι μου ζήτησε; Δεν είπε "μη σουτάρεις" σαν όλους τους μαλάκες που νουθετούν λες και σε ξέρουν. Ουσιαστικά είπε "μη βλάψεις τον εαυτό σου ΑΚΟΜΑ περισσότερο". Σήμερα κλείνω έναν χρόνο καθαρός. Πήγα σε κέντρο απεξάρτησης, δέκα μέρες μετά τη μέρα με το πεντάευρο. Μετά από έξι μήνες προετοιμασία στο κέντρο, μπήκα σε θεραπευτική κοινότητα. Είμαι καθαρός από τότε. Αδερφέ, όπου και να 'σαι, να είσαι καλά. Μέσα από την καρδιά μου στο εύχομαι. Σ' ευχαριστώ γι' αυτό που έκανες. Όλους τους είχα απογοητεύσει, αλλά εσένα αδερφέ δε σε πρόδωσα. Όπου κι αν είσαι, ελπίζω να είσαι καλά. 

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

                         Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”



 ΕΛΑΦΡΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ ΚΑΝΝΑΒΗ:
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα.Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.

Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: Oεγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του.

ΚΑΝΝΑΒΗ






Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ

Η λέξη «μαριχουάνα» χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα μείγμα από αποξηραμένα άνθη, σπόρους, και φύλλα του φυτού της Ινδικής κάνναβης. Στην αργκό έχει και πολλά άλλα ονόματα, όπως: astro turf, bhang, dagga, dope, ganja, grass, hemp, home grown, J, Mary Jane, pot, reefer, roach, Texas tea, weed, χόρτο, φούντα,τζέτο,ρο.
Το χασίς είναι μια συγγενική μορφή του ναρκωτικού που φτιάχνεται από τις ρητίνες του φυτού Ινδική κάνναβη. Επίσης αποκαλείται και «chocolate», «hash» ή «shit» και είναι κατά μέσο όρο έξι φορές πιο δυνατό από τη μαριχουάνα.
Ο όρος «κάνναβη» αναφέρεται σε όλα τα διάφορα ναρκωτικά τα οποία προέρχονται από την Ινδική κάνναβη, συμπεριλαμβανόμενης της μαριχουάνας και του χασίς.
Ανεξάρτητα από το όνομα, αυτό το ναρκωτικό είναι ένα παραισθησιογόνο – μία ουσία η οποία διαστρεβλώνει τον τρόπο που το μυαλό αντιλαμβάνεται τον κόσμο στον οποίο ζει το άτομο.
Η χημική ουσία στην κάνναβη που δημιουργεί αυτήν τη διαστρέβλωση είναι γνωστή ως «THC». Η ποσότητα του THC που βρίσκεται σε οποιαδήποτε «φουρνιά» μαριχουάνας μπορεί να ποικίλει ουσιαστικά, αλλά συνολικά, το ποσοστό του THC έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια.

Ναρκωτικό

Ο όρος ναρκωτικό πιστεύεται ότι προτάθηκε από τον Γαληνό για να περιγράψει δραστικές ουσίες που μουδιάζουν ή νεκρώνουν, προκαλώντας απώλεια αισθήσεων ή παράλυση. Ο όρος νάρκωση χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Ιπποκράτη για τη διαδικασία ή την κατάσταση της έλλειψης αισθήσεων. Ο Γαληνός ανέφερε τη ρίζα μανδραγόρα, τους σπόρους του φυτού altercus και το χυμό παπαρούνας(όπιο) σαν βασικά παραδείγματα.
Στο νομικό πλαίσιο των ΗΠΑ, η λέξη ναρκωτικό αναφέρεται στο όπιο, τα παράγωγά του και τα ημισυνθετικά ή πλήρως συνθετικά υποκατάστατά τους "καθώς και στην κοκαΐνη και τα φύλλα κόκας", τα οποία αν και έχουν κατηγοριοποιηθεί ως ναρκωτικά σε σχετικό νόμο των ΗΠΑ (Controlled Substances Act), από χημικής άποψης δεν είναι ναρκωτικά. Πολλοί εκπρόσωποι του νόμου στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν ανακριβώς τη λέξη "ναρκωτικό" (drug) για να αναφερθούν σε οποιοδήποτε παράνομο φάρμακο ή παράνομα αποκτημένο φάρμακο. Επειδή ο όρος χρησιμοποιείται συχνά με ευρύτερη έννοια, ανακριβώς και εκτός ιατρικού περιεχομένου,κάτι που είναι λογικό να συμβαίνει στον τελικό χρήστη, οι περισσότεροι επαγγελματίες του ιατρικού χώρου προτιμούν τον πιο ακριβή όρο "οπιοειδή" (opioids), ο οποίος αναφέρεται σε φυσικές, ημι-συνθετικές και συνθετικές ουσίες, οι οποίες συμπεριφέρονται φαρμακολογικά όπως η μορφίνη, το κύριο ενεργό συστατικό του φυσικού οπίου.

Χορήγηση

Τα ναρκωτικά μπορούν να χορηγηθούν με διάφορους τρόπους. Στα πλαίσια ιατρικής χρήσης λαμβάνονται στοματικά, επιδερμικά (τσιρότα), σε ενέσιμη μορφή ή ως υπόθετα. Στα πλαίσια ψυχαγωγικής χρήσης λαμβάνονται στοματικά, επίσης σε μορφή καπνού, ρινικά σε μορφή σκόνης, ενέσιμα (υποδόρια ή ενδοφλέβια), ανάλογα με την εκάστοτε ουσία. (Η ψυχαγωγική χρήση υποθέτων δεν είναι συνήθης).

Αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα της χρήσης ναρκωτικών εξαρτώνται κυρίως από τη δόση, τον τρόπο χορήγησης, προηγούμενη έκθεση στην ουσία και τις προσδοκίες του χρήστη. Εκτός από την χρήση τους σε κλινικό περιβάλλον για την αντιμετώπιση του πόνου, του βήχα και της οξείας διάρροιας, τα ναρκωτικά προκαλούν μια γενική αίσθηση ευφορίας και μειώνουν την ένταση, το άγχος και την επιθετικότητα. Αυτά τα αποτελέσματα είναι χρήσιμα σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο και συνεισφέρουν στη διάδοσή τους ως ψυχαγωγικά φάρμακα, καθώς και στην πρόκληση εθισμού.
Η χρήση ναρκωτικών συνδέεται συχνά με ποικιλία παρενεργειών, οι οποίες περιλαμβάνουν ζάλη, κνησμό, αϋπνία, αδυναμία συγκέντρωσης, απάθεια, μειωμένη φυσική δραστηριότητα, συστολή ή διαστολή της κόρης αναλόγως της χορηγούμενης ουσίας, διαστολή των υποδόριων αιμοφόρων αγγείων, με αποτέλεσμα κοκκίνισμα του προσώπου και του λαιμού, δυσκοιλιότητα, ναυτία, εμετό και, κυρίως, καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας. Καθώς η δόση αυξάνεται, τα υποκειμενικά, αναλγητικά και τοξικά αποτελέσματα γίνονται πιο έντονα. Εκτός από περιπτώσεις οξείας επιρροής των ουσιών, δεν υπάρχει απώλεια ελέγχου των κινήσεων ή ακατάληπτος λόγος, όπως συμβαίνει με πολλές αντικαταθλιπτικές ουσίες, όπως το αλκοόλ και τα βαρβιτουρικά.

Κίνδυνοι

Ανάμεσα στους κινδύνους της απρόσεκτης ή υπερβολικής χρήσης ναρκωτικών είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος μολύνσεων, ασθενειών και θανάτου από υπερβολική δόση. Οι πιο συχνές ιατρικές επιπλοκές ανάμεσα στους ψυχαγωγικούς χρήστες ναρκωτικών οφείλονται κυρίως στις μη στείρες διαδικασίες χορήγησης. Πυώδεις μολύνσεις σε δέρμαπνεύμονες καιεγκέφαλοενδοκαρδίτιδαηπατίτιδα και AIDS, είναι από τις επιπλοκές που συναντώνται συχνά σε άτομα τα οποία μοιράζονται σύριγγες ή αναπνέουν το ναρκωτικό. Γίνεται εκτεταμένη συζήτηση σχετικά με τους κινδύνους από τις ουσίες που χρησιμοποιούνται στην αραίωση των ναρκωτικών που πωλούνται στους δρόμους, π.χ. τριμμένο γυαλί, ταλκ, ποντικοφάρμακο, απορρυπαντικές σκόνες και άλλες διαλυτικές ουσίες. Καθώς δεν υπάρχει απλός τρόπος για να καθοριστεί η καθαρότητα ενός ναρκωτικού που πωλείται στο δρόμο, τα αποτελέσματα της χρήσης του είναι απρόβλεπτα. Παρόλα αύτα μέσω της ενδοφλέβιας διαδικασίας χορήγησης κάποιων ουσίων που είναι δυνατόν να ληφθούν έτσι, θεωρείται πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ξένων ουσίων που περιέχονται στη συγκεκριμένη ποσότητα, διαλύονται ή αποβάλλονται στο σημείο βρασμού του εκάστοτε διαλύματος. Δεν είναι γνωστές ερεύνες που να κατηγοριοποιούν συνδυασμούς ουσιών και ανάλογα αποτελέσματα.

Νομοθεσία

Πολλές χώρες στην Ευρώπη κινήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στη νομιμοποίηση υπό όρους κάποιων ουσιών. Στην Ελβετία, η φιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική περί ναρκωτικών, που περιλαμβάνει και διανομή ηρωίνης από το κράτος, συνάντησε τη στήριξη των ψηφοφόρων σε διπλό δημοψήφισμα που έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1997. Περίπου το 71% των ψηφοφόρων απέρριψαν την πρόταση «Nεολαία χωρίς ναρκωτικά», που θα περιόριζε τη χρήση ναρκωτικών στη χώρα.[1]